Zanurzeni w Miłosierdziu Boga - Wielka Sobota

Wielka Sobota 1Po dramatycznych wydarzeniach wielkiego piątku, przepełnieni nadzieją adorujemy Boży Grób. Chociaż widok umęczonego ciała Jezusa złożonego w ciemnym grobie może przyprawiać nas o zadumę i smutek, podobnie jak Jego uczniów, należy przypomnieć sobie słowa Jezusa, który mówił: "Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie". Słowa te budzą nadzieję na to, że śmierć nie jest końcem życia, lecz jedynie przejściem do wieczności. Wielkosobotni dzień tak zapamiętała św. Faustyna: "„W czasie nieszporów ujrzałam Pana Jezusa jaśniejącego jako słońce, w szacie jasnej – i rzekł do mnie: Niech się raduje serce twoje. I zalała mnie radość wielka, i przenikła na wskroś obecność Boża, która jest skarbem niewypowiedzianym dla duszy”. Życie św. Faustyny, było raczej życiem trudnym i wymagającym, jednak zawsze była w nim obecna radość. Wynikała ona z doskonałej relacji z Bogiem, która pozwalała przetrwać najtrudniejsze chwile. Często brakuje nam takiej właśnie zwyczajnej radości w naszym życiu. Nie cieszą nas małe, prozaiczne rzeczy. Stawiamy sobie wygórowane wymagania, których nie spełnienie przyprawia nas o smutek. Stając przy bożym grobie wzbudzmy w sobie nadzieję, która z niego wypływa. Niech nasze serca przepełnia radość, że już następnego dnia będziemy świadkami triumfu życia i miłości.